Skórnik Słoniniec

Skórnik Słoniniec (Dermestes lardarius)

 

skórnik słoniniec zwalczanie

W niniejszym artykule przedstawimy mało znanego większości ludzi owada jakim jest skórnik słoniniec. Z naszego artykułu dowiecie się czym jest skórnik słoniniec, gdzie występuje skórnik słoniniec, jak wyglądają larwy skórnika słonińca, jak wyglądają poczwarki skórnika słonińca, jak wyglądają chrząszcze skórnika słonińca, jak wyglądają jaja skórnika słonińca, co je skórnik słoniniec, jak wygląda rozwój skórnika słonińca i jakie zniszczenia powoduje skórnik słoniniec.

CZYM JEST SKÓRNIK SŁONINIEC?

Skórnik słoniniec to chrząszcz zaliczany do rodziny skórnikowatych do której zaliczamy również owady takie jak mrzyk muzealny, mrzyk krostowiec i szubak dwukropek.

WYSTĘPOWANIE SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Skórnik słoniniec występuje na całym świecie, choć pierwotnie występował jedynie w środkowej Europie. Jest pospolity w całej Polsce.

LARWY SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Ubarwienie larw skórnika słonińca uzależnione jest od jej wieku. Młode larwy skórnika słonińca mają jasnobrązowy grzbiet, który ciemnieje z wiekiem. Larwy skórnika słonińca są gęsto pokryte czerwonobrunatnymi włosami. Po wyjściu z jaja larwa skórnika ma około 3 mm długości. Szybko rośnie aż do osiągnięcia około 20 mm długości. Larwy skórnika słonińca żerują i żyją w małych grupach. Pozostawiają odchody o kiełbaskowatych kształtach, które zlepiają się w długie sznureczki. Larwy skórnika są odporne na niskie temperatury i brak wody. Potrafią przeżyć siedmiostopniowe mrozy. Pozbawione dostępu do wody potrafią przez wiele miesięcy przeżyć rozkładając znajdujące się w pożywieniu tłuszcze.

POCZWARKI SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Poczwarki skórniaka słonińca mają kremową barwę, która z czasem ciemnieje. Pokryte są krótkimi włoskami. Na obrzeżach członów odwłoku poczwarki skórniaka słonińca znajdują się chitynowe listewki, a na przedostatnim członie haczyki.

CHRZĄSZCZE SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Chrząszcze skórnika słonińca osiąga do 10 mm długości ( zazwyczaj od 7 do 9 mm). Ciało chrząszcza skórniaka słonińca jest spłaszczone i owalne. Czułki i końcówki nóg brązowe. Pokrywy podzielone są na dwie, różniące się kolorystyką części. Przód pokryw jest jasnobrązowy z ciemnobrązowymi plamami o nieregularnych kształtach. Tył pokrywy jest czarny podobnie jak niemal całe ciało tego chrząszcza. Granica pomiędzy brązową i czarną częścią pokryw ma kształt nieregularnych zygzaków. Pokrywy zazwyczaj pokryte są łuseczkami lub szarożółtymi włoskami. Spód ciała skórnika słonińca jest szaro owłosiony.

JAJA SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Jaja skórnika słonińca są białe, błyszczące i długie na 2 mm. Mają kształt cylindryczny. Końce jaj skórnika słonińca są zwężone i zgięte.

ŻEROWANIE SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Skórnik słoniniec żeruje na martwych ptakach i ssakach. W gospodarstwach domowych znaleźć go można głównie w resztkach żywnościowych pochodzenia zwierzęcego, ale je też inne produkty. Do jego menu należą między innymi:

  • suszone mięso,
  • słonina
  • szynka
  • kiełbasy
  • suszone pęcherze
  • jelita
  • łój
  • kokony jedwabnika
  • włosie
  • ser
  • wełna
  • żywe i martwe owady
  • kości,
  • skóry
  • mączka rybna i mięsna.
  • pisklęta gołębi i kaczek
  • czekolada i kakao

ROZWÓJ SKÓRNIKA SŁONIŃCA

W miejscach ogrzewanych w każdej porze roku można spotkać wszystkie stadia rozwojowe tego owada. Skórnik słoniniec kopuluje w temperaturze 16-18 stopni Celsjusza. W ciągu dwóch miesięcy samica składa ponad sto jaj w grupach liczących od 5 do 10 jaj. W trakcie wzrostu larwy linieją od 6 do 7 razy. Przepoczwarzenie larw skórniaka słonińca następuje w kolebkach z cząstek podłoża i odchodów znajdujących się w spożywanych przez skórnika słonińca materiałach. W warunkach wyjątkowo wilgotnych przepoczwarzenie może nastąpić na powierzchni. Zdarza się to jednak rzadko ponieważ nie osłonione poczwarki często zjadane są przez larwy i chrząszcze skórniaka słonińca. W temperaturze pokojowej cały rozwój skórnika od jaja do chrząszcza trwa 50 dni z czego 10 dni przypada na stadium poczwarki. Ilość pokoleń w ciągu uzależniona jest od temperatury. W budynkach ogrzewanych jest ich kika w ciągu roku. W przyrodzie ilość pokoleń uzależniona jest od klimatu. W Polsce jest to jedno pokolenie rocznie. Zimę skórnik spędza pod postacią chrząszcza.

ZAGROŻENIA ZE STRONY SKÓRNIKA SŁONIŃCA

Skórnik słoniniec powoduje duże straty w przemyśle futrzanym, skórzanym i innych poprzez wwieracanie się w lub przegryzanie:

  • skór
  • drewna
  • korka
  • desek
  • prasowanego tytoniu
  • kabli
  • futer
  • papieru
  • płótna

 

Spichrzel surynamski

Spichrzel surynamski

Spichrzel surynamski (Oryzaephilus surinamensis)

Owad ten należy do gatunków kosmopolitycznych. W Polsce uważany jest za szkodnika pospolitego, występuje w całym kraju.

Spichrzel surynamski osiąga długość od 2,5 do 3,5mm. Jego ubarwienie jest brązowe. Ciało znacznie spłaszczone, pokryte jasnymi, drobnymi szczecinkami. Szkodnik ten jest bardzo podobny do spichrzela orzechowca. Stadia rozwojowe obu szkodników są bardzo podobne, dlatego też często mylone.

Spichrzela surynamskiego bardzo rzadko można spotkać na otwartej przestrzeni, jedynie w korze drzew. Zdecydowanie bardziej preferuje warunki pomieszczeń zamkniętych. Zasiedla magazyny, silosy, sklepy, mieszkania oraz budynki gospodarcze. Żeruje na takich produktach jak ziarna zbóż oraz produkty z nich przetworzone, ryż, suszone owoce, wyroby cukiernicze a także orzechy.

Samica składa po 3-7 jaj bezpośrednio na produkty spożywcze. W ciągu swojego życia jest w stanie złożyć nawet 300 sztuk. W warunkach optymalnych (temperatura 32°C oraz wilgotność powietrza 80%) szkodnik ten rozwija się wyjątkowo szybko. Szacuje się, iż pełen rozwój jednego pokolenia trwa nie dłużej niż 24 dni. Teoretycznie, w ciągu czterech miesięcy potomstwo spichrzela surynamskiego może osiągnąć liczebność 12.000.000 sztuk. W praktyce jednak uwarunkowane jest to przede wszystkim wartościami odżywczymi znajdującymi się w pokarmie. Chrząszcze tego gatunku są wyjątkowo odporne na niską temperaturę. W strefie klimatycznej naszego kraju są w stanie zimować w pomieszczeniach nie ogrzewanych. Ponadto, owady te niszczą larwy oraz poczwarki innych gatunków.

Spichrzel surynamski, ze względu na szeroki zakres występowania, uważany jest za niebezpiecznego szkodnika magazynowego. Żeruje na większości dostępnych pokarmów. Aby pozbyć się tego owada, niezbędne jest przeprowadzenie zabiegu dezynsekcji przez profesjonalną firmę.

Skórnik kolczatek

Skórnik kolczatek

Skórnik kolczatek (Dermestes maculatus)

Skórnik kolczatek zasiedla wszystkie kraje świata, z tym, że preferuje cieplejsze miejsca. W Polsce uznany za szkodnika pospolitego, występuje w większych miastach.

Ciało skórnika pokryte jest w większości czarnymi szczecinkami, z wyjątkiem pojedynczych białych. Jego długość waha się od 5 do 10mm. Pokrywy ciała zakończone są malutkimi ząbkami. Przy brzegach przedplecze zdecydowanie jaśniejsze. Czułki tego owada są jedenastoczłonowe, z czego trzy człony tworzą wyraźną buławkę.

Skórnik kolczatek występuje zarówno na otwartej przestrzeni (zasiedla gniazda ptaków) jak i w pomieszczeniach zamkniętych takich jak magazyny, mieszkania czy sklepy.

Materiałami, jakie zasiedla skórnik kolczatek są produkty pochodzenia zwierzęcego. Atakuje nawet ryby, które wcześniej zostały wysuszone.

Samica skórnika kolczatka składa jaja pojedynczo bądź w małych grupach po 200- 800 sztuk bezpośrednio na pokarm. Larwa przechodzi od 6 do 7 linień, bardzo rzadko liczb ta sięga 11. Optymalne warunki do szybkiego i prawidłowego rozwoju larw to temperatura 30°C- 35°C oraz wilgotność powietrza na poziomie około 85%. Im niższa temperatura oraz wilgotność powietrza, tym dłuższy jest proces rozwoju szkodnika. Larwy drążą chodniki we wszelakich materiałach. Dorosły osobnik skórnika żyje około 115 dni.

Owady skórnika kolczatka są dużym zagrożeniem zwłaszcza w magazynach z jedzeniem. Żerując na pokarmach doprowadzają do całkowitego wyeliminowania ich z dalszej dystrybucji. Ponadto, są one w stanie zniszczyć opakowania, w których znajduje się jedzenie, przysparzając tym samym większe starty materialne.

TAGI: Zwalczanie skórnika kolczatka, czarny chrząszcz, gazowanie korników, owady w drewnie, insekty szkodniki, 

Zwalczanie szkodników drewna

zwalczanie szkodników drewna

Domowe sposoby na walkę ze szkodnikami drewna:

 

Szkodniki drewna i ich zwalczanie

Niszczycielskie owady żerujące na drewnie oraz przedmiotach z niego utworzonych są w stanie zaatakować zarówno małe elementy jak i meble, drzwi a nawet ściany, jeśli wykonane są właśnie z drewna. Najczęściej spotykaną metodą na usuwanie szkodników jest zastosowanie środków chemicznych. Przynoszą one najszybciej widoczne skutki a ponadto okres ich działania jest stosunkowo najdłuższy.

Jakie szkodniki najczęściej atakują drewno?

Otóż są to:

  • spuszczel pospolity
  •  kołatek domowy
  • tykotek pstry
  • miazgowiec parkietowiec    

Występowanie tych owadów można rozpoznać przede wszystkim po otworach wylotowych, które tworzą, mączką drzewną oraz odgłosami, jakie wydaje większość szkodników.

Żerujące w drewnie, szkodniki tworzą ogromną ilość tuneli, które znacznie uszkadzają drewno. W konsekwencji doprowadzić to może do naruszenia konstrukcji budynków a nawet do jego zawalenia.

Zwalczanie szkodników drewna

Jak już wcześniej zostało wspomniane, najlepszą metodą zabezpieczenia się przed  szkodnikami w drewnie są środki chemiczne- owadobójcze. Najczęściej wybieranymi są te, których skład opiera się przede wszystkim na benzynie jako głównym rozpuszczalniku. Preparat taki można używać zarówno na drewnie młodym jak i starym. Jednak jak poprawnie należy przeprowadzić taki zabieg?

Na samym początku drogi walki ze szkodnikami drewna ustalić należy, jakie miejsce w drewnie zasiedlają. Następnie obiekt smaruje się preparatem owadobójczym (najlepiej przy pomocy pędzla, gdyż ten spośród wszystkich dostępnych sprzętów do malowania dociera najgłębiej). Tam, gdzie ksylofagów jest najwięcej, dodatkowo można także wprowadzić środek za pomocą strzykawki (iniekcja) na całej długości tuneli. Prawdopodobieństwo całkowitego usunięcia szkodników nie jest zbyt duże, ale na pewno takie metody zwalczania owadów w drewnie bardzo dobrze impregnują drewno. Często w celu zwiększenia intensywności bójczej preparatów tego typu, drewno tuż po zastosowaniu impregnatów owadobójczych owinięte zostanie folią. Przez kilka dni pod folią wytwarzają się trujące toksyny, które to roznoszone będą na przestrzeni całego drewna.

Należy również pamiętać o dokładnym wietrzeniu pomieszczeń, w których stosowano wszelkiego rodzaju środki chemiczne. Powstałe opary są zagrożeniem nie tylko dla szkodników (owadów w drewnie), ale także narażają zdrowie człowieka.

 

Kiedy nie mamy pewności, że należycie poradzimy sobie z tak trudnym zadaniem bądź po wykonaniu go szkodniki nadal pojawiają się w naszym otoczeniu, najlepiej jest skontaktować się z profesjonalną firmą zwalczającą szkodniki drewna. Specjaliści w tej dziedzinie przy użyciu najlepszych dostępnych na rynku metod dezynsekcyjnych bez problemu zwalczą wszelkie owady z budynku. Dzięki swojej praktyce, wiedzą, jaki preparat użyć do danej sytuacji, aby przyniósł długotrwałe efekty. Zachęcamy do kontaktu z naszą firmą. Pracownicy odpowiedzą na wszystkie pytania napływające z Państwa strony.

TAGI: Owady w drewnie, firma zwalczająca szkodniki drewna, skuteczne metody walki z owadami w drewnie, korniki zwalczanie,

Zwalczanie owadów w drewnie

owady w drewnie

Owady w drewnie i ich zwalczanie

Niszczycielskie owady żerujące na drewnie oraz przedmiotach z niego utworzonych są w stanie zaatakować zarówno małe elementy jak i meble, drzwi a nawet ściany, jeśli wykonane są właśnie z drewna. Najczęściej spotykaną metodą na usuwanie szkodników jest zastosowanie środków chemicznych. Przynoszą one najszybciej widoczne skutki a ponadto okres ich działania jest stosunkowo najdłuższy.

Jakie szkodniki najczęściej atakują drewno?

Otóż są to:

  • spuszczel pospolity
  • kołatek domowy
  • tykotek pstry
  • miazgowiec parkietowy

Występowanie tych owadów można rozpoznać przede wszystkim po otworach wylotowych, które tworzą, mączką drzewną oraz odgłosami, jakie wydaje większość szkodników.
Żerując w drewnie, szkodniki tworzą ogromną ilość tuneli, które znacznie uszkadzają drewno. W konsekwencji doprowadzić to może do naruszenia konstrukcji budynków a nawet do jego zawalenia.

Zwalczanie szkodników drewna

Jak już wcześniej zostało wspomniane, najlepszą metodą na pozbycie się szkodników są środki chemiczne- owadobójcze. Najczęściej wybieranymi są te, których skład opiera się przede wszystkim na benzynie jako głównym rozpuszczalniku. Preparat taki można używać zarówno na drewnie młodym jak i starym. Jednak jak poprawnie należy przeprowadzić taki zabieg?

Na samym początku drogi walki ze szkodnikami drewna ustalić należy, jakie miejsce w drewnie zasiedlają. Następnie obiekt smaruje się preparatem owadobójczym (najlepiej przy pomocy pędzla, gdyż ten spośród wszystkich dostępnych sprzętów do malowania dociera najgłębiej). Tam, gdzie szkodników drewna jest najwięcej, dodatkowo można także wprowadzić środek za pomocą strzykawki na całej długości tuneli. Prawdopodobieństwo całkowitego usunięcia szkodników znacznie wzrasta. Można je zwiększyć jeszcze bardziej, jeśli drewno tuż po zastosowaniu preparatów owadobójczych owinięte zostanie folią. Przez kilka dni pod folią wytwarzają się trujące toksyny, które to roznoszone będą na przestrzeni całego drewna.

Należy również pamiętać o dokładnym wietrzeniu pomieszczeń, w których stosowano wszelkiego rodzaju środki chemiczne. Powstałe opary są zagrożeniem nie tylko dla szkodników, ale także narażają zdrowie człowieka.

Kiedy nie mamy pewności, że należycie poradzimy sobie z tak trudnym zadaniem bądź po wykonaniu go szkodniki nadal pojawiają się w naszym otoczeniu, najlepiej jest udać się do firmy DDD. Specjaliści w tej dziedzinie przy użyciu najlepszych dostępnych na rynku środków owadobójczych bez problemu usuną wszelkie owady z budynku. Dzięki swojej praktyce, wiedzą, jaki preparat użyć do danej sytuacji, aby przyniósł długotrwałe efekty. Zachęcamy do kontaktu z naszą firmą. Pracownicy odpowiedzą na wszystkie pytania napływające z Państwa strony.

TAGI: Zwalczanie owadów w drewnie, Firma zwalczająca insekty w drewnie, owady w dachu, larwy jedzące drewno, dezynsekcja drewna warszawa, Robaki w drewnie, insekty szkodniki, impregnacja, dezynsekcja gazowa, mikrofalowe metody dezynsekcji, 

Fumigacja Palet i Opakowań na Eksport

Fumigacja palet

Fumigacja palet opakowań

Zgodnie z przepisami ISPM15, obowiązującymi w transporcie międzynarodowym poza granicami Unii Europejskiej, wszelkie opakowania drewniane, w tym palety, skrzyniopalety, skrzynie, beczki czy podesty załadunkowe przed wywozem z kraju muszą być poddawane zabiegom fitosanitarnym. Standard ISPM15 (Międzynarodowy Standard dla Środków Fitosanitarnych) zawiera merytoryczne, formalne i techniczne regulacje, dotyczące użycia i opakowań drewnianych, wykorzystywanych w handlu międzynarodowym.

fumigacja eksportowa

W jakim celu stosuje się fumigację palet?

Najważniejszym celem fumigacji eksportowej jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się szkodników drewna poza granice kraju wraz z opakowaniami. Proces ten również zabezpiecza eksportowe opakowania drewniane przed zniszczeniem. Fumigacja palet drewnianych jest prowadzona przy użyciu profesjonalnych fumigatorów czyli środków chemicznych, służących do dezynsekcji lub jako obróbka cieplna. Obróbka termiczna drewna jest najczęściej stosowanym procesem fumigacyjnym. Zabieg ten przeprowadzany jest w specjalnej komorze lub namiocie, do której wprowadza się gaz. Obróbka powinna odbywać się w temperaturze 56°C przez 30 minut. Po ukończonym procesie na fumigowanych paletach wypala się znak z logo IPPC, kod kraju i numer jednostki, wykonującej zabieg oraz metodę zabezpieczenia drewna. Przepisy te zostały wdrożone przez Międzynarodową Konwencję Ochrony Roślin IPPC, aby uniemożliwić przedostawanie się szkodników drewna , w każdym cyklu rozwoju, do innych krajów, gdzie mogą stanowić zagrożenie dla miejscowej flory. Palety IPPC spełniają wymogi niezbędne do transportu drewnianych opakowań eksportowych.

Szubak dwukropek (Attagenus pellio)

 

Szubak dwukropek (Attagenus pellio)

Występowanie: Spotykany jest na całej kuli ziemskiej; w Polsce opisywany jako gatunek pospolity.

Wygląd: Długość ciała szubaka dwukropka waha się na poziomie od 3,5 do 6,0mm. Jest ciemnobrunatny, niekiedy czarny, natomiast jego nogi są jaśniejsze. Jego cechą charakterystyczną są dwie jasne kropki na ciemnym tle przedplecza.

Zasiedlenie: Najczęściej spotykany jest na kwiatach różnych roślin a także w gniazdach ptaków. Rzadziej występuje wewnątrz pomieszczeń takich jak magazyny czy pomieszczenia gospodarcze.

Okres lęgowy i czas pojawiania się: Samice, po kopulacji, która odbywa się na zewnątrz, składa około 50 jaj w pomieszczeniach zamkniętych. W przeciągu całego swojego życia (rozwój larwy trwa około dwóch lat) przechodzi ona 9-10 linień. Zdarza się również, że liczba ta może wzrosnąć do 13. Dzieje się to w przypadku, kiedy larwa odżywia się pokarmem o niskiej wartości odżywczej.

Informacje dodatkowe: Larwy zimują w osłonce poczwarkowej. Odżywiają się m.in. wełną, jedwabiem, futrami a także wędlinami oraz skórą. Mogą także żerować na martwych ciałach innych owadów.

Szkody i ich zapobieganie: Choć ich występowanie w pomieszczeniach zamkniętych zdarza się stosunkowo często, to ze względu na rzadkie rozwijanie masowe, nie przynoszą one większych strat.